Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

Αντικρίζοντας την σταφιδική κρίση του 1893-1905


Tου Θανάση Γεωργιλά

Η αγροτική εξέγερση των σταφιδοπαραγωγών της βορειοδυτικής Πελοποννήσου αποτελεί πρόκληση κρίσης και αντίκρισης. Η ασφάλεια που παρέχει η απόσταση του χρόνου δίνει την δυνατότητα πολύεδρων επόψεων ανάλογα πάντα με τις προθέσεις και τις προσδοκίες μας. Άλλοτε εναποθέτουμε τα γεγονότα στον αστερισμό του μύθου, ωραιοποιώντας και ηρωοποιώντας, άλλοτε τα “επιστημονικοποιούμε” αποστειρώνοντας τα από την ιδιαίτερη τους γενεσιουργία και άλλοτε τα εξισώνουμε με διαφορές και ομοιότητες από το σήμερα. Η αντπαράθεση των γεγονότων μιας περασμένης εποχής απέναντι στα σημερινά αδιέξοδα, τις εθιμοτυπικές διαμαρτυρίες του αγροτικού κόσμου, και στην γενικευμένη “στεγανότητα” των κοινωνικών ομάδων είναι ένας τρόπος να κατανοήσουμε πληρέστερα και τις δύο εποχές.
Ο “πυρετός της σταφίδας”
Στο τελευταίο μισό του 19ου αιώνα η παραγωγή και η εξαγωγή σταφίδας σημείωσε στην βορειοδυτική Πελοπόννησο εκπληκτική άνοδο ιδιαίτερα μετά την αγροτική μεταρρύθμιση και τη διανομή της εθνικής γης (1871) δημιουργώντας ένα ευρύτατο πλέγμα από μικρούς ιδιοκτήτες και εμπόρους γύρω από την αμπελουργία, την παραγωγή και τη διακίνηση της σταφίδας μέχρι και τα ευρωπαϊκά λιμάνια. Άμεση  συνέπεια  της  αγροτικής μεταρρύθμισης και της υψηλής τιμής της σταφίδας στις ευρωπαϊκές χώρες ήταν η αλματώδη ανάπτυξη  του εμπορίου της  και η στροφή σχεδόν ολόκληρου του αγροτικού πληθυσμού στην καλλιέργεια της κορινθιακής σταφίδας που απέδιδε, παρά το μεγάλο κόστος παραγωγής της, μεγάλα κέρδη [1] (75.000 τόνους παραγωγής σταφίδας το 1870 ). Η  σταφίδα θα  αποτελέσει το  κύριο  εξαγωγικό  προϊόν  της  χώρας  και  θα  δημιουργήσει  για τρεις επιπλέον δεκαετίες εισοδήματα, θέσεις απασχόλησης και μεγάλα κέρδη στη Βόρεια και τη Δυτική Πελοπόννησο.

Ημερίδα: «Ελλάδα και Αλβανία: Βλέπουμε στο μέλλον ή επιστρέφουμε στο παρελθόν;»


Από αριστερά, ο δημοσιογράφος-συντονιστής Φάνης Παπαθανασίου, ο δημοσιογράφος- συγγραφέας Σταύρος Λυγερός, ο πρέσβης ε.τ. Αλέξανδρος Μαλλιάς και ο καθηγητής Παντείου, Αγγελος Συρίγος. Φωτογραφία: Εθνικός Κήρυξ

Του Αρη Παπαδόπουλου.

ΑΘΗΝΑ. (Γραφείο Εθνικού Κήρυκα). Με την έξαρση των επεισοδίων που δημιουργεί η Αλβανία σε βάρος Ελλήνων μειονοτικών επί διακυβέρνησης πρωθυπουργού Εντι Ράμα, η Ενωση Χειμαρριωτών «Η Χειμάρρα», και το παράρτημα Χειμάρρας της Δημοκρατικής Ενωσης «Ομόνοια» διοργάνωσαν ημερίδα με θέμα «Ελλάδα και Αλβανία: Βλέπουμε στο μέλλον ή επιστρέφουμε στο παρελθόν;».

Οι ομιλητές ήταν άνθρωποι που γνωρίζουν καλά τις ελληνοαλβανικές σχέσεις καθώς είχαν προσκληθεί και μίλησαν ο πρέσβης ε.τ., Αλέξανδρος Μαλλιάς, ο καθηγητής Διεθνούς Δικαίου, Αγγελος Συρίγος και οι συγγραφέας-δημοσιογράφος Σταύρος Λυγερός.

Οι τρεις ομιλητές εξέφρασαν ενδιαφέρουσες απόψεις, με κοινό στοιχείο ότι οι ελληνοαλβανικές σχέσεις πρέπει να διαμορφωθούν από την αρχή, ενώ μετά συμμετείχαν σε μία πολύ ζωντανή συζήτηση με το ακροατήριο.
Περιληπτικά να πούμε ότι ο καθηγητής Αγγελος Συρίγος ανέφερε ότι υπάρχει η ελληνική μειονότητα, η καρδιά όμως της οποίας βρίσκεται στην Ελλάδα, ενώ πολλοί λίγοι πηγαίνουν στην Αλβανία να ψηφίσουν. Υπάρχουν επίσης και οι Τσάμηδες, το κόμμα των οποίων δεν είναι απλά εθνικιστικό, αλλά ανθελληνικό και «ξέρουμε ότι το χρηματοδοτούν οι Τούρκοι».