Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017

Σκόπια:Το "Κίνημα κατά του Σόρος" κατηγορεί την Ιταλία για το σκάνδαλο των υποκλοπών...

«Οι παράνομες υποκλοπές είναι έργο του Ράμα, Ρέντσι, Σόρος και Ζάεφ», γράφει το σλαβικό δημοσίευμα των Σκοπίων (mkd.mk)

Μάρτιος 29, 2017. 22:10

«Πίσω από τις υποκλοπές και πίσω από την πλατφόρμα των Τιράνων,  βρίσκονται οι ίδιοι άνθρωποι, ο απώτερος στόχος τους είναι η καταστροφή της ενότητας στη χώρα και η δημιουργία ενός διεθνικού κράτους που de facto θα μετατραπεί σε Ομοσπονδία», αναφέρει το Κίνημα Πολιτών «Stop στη δραστηριότητα του Σόρος».

Σύμφωνα με τον Νίκολα Σέρμπο, ιστορικό και μέλος της Κίνησης  αυτής, η χώρα βρίσκεται κάτω από την πιο ισχυρή επίθεση θέτοντας την περιοχή σε κίνδυνο για την ασφάλεια, δημιουργώντας μια τεχνητή κοινή γνώμη, προκειμένου  να φιμώσουν τους αντιπάλους από τα μέσα ενημέρωσης και να καταστρέψουν την ενότητα.

«Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι πίσω από την παράνομη υποκλοπή  των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων στη χώρα βρίσκονται οι Έντι Ράμα, ο Μετέο Ρέντσι και ο Ζόραν Ζάεφ και κοινός παρανομαστής είναι ο Τζορτζ Σόρος.

Το σχέδιο για τις παράνομες υποκλοπές δημιουργήθηκε στη Ρώμη και ο χρόνος της δημιουργίας συμπίπτει με την επίσκεψη του Ζόραν Βερουσέφσκι στη Ρώμη, στην πρεσβεία μας που ήταν υπεύθυνη για τη συνεργασία με τις υπηρεσίες ασφαλείας της χώρας  αυτής και το συντονισμό για τις σύγχρονες απειλές για την ασφάλεια», είπε ο Σέρμπο.

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Ο Ταμήλος τώρα δικαιώνεται!!!


Του Αλέξανδρου Ζέρβα

Ως δεδομένη παρουσιάζεται πλέον η με (διαδικασίες fast track) ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ. Κι είναι αλήθεια πως σε αυτή τη συγκυρία δε διαφαίνεται στον ορίζοντα κάτι που θα μπορούσε ουσιαστικά να την αποτρέψει: ούτε τα «άσφαιρα» ενδοκυβερνητικά πυρά (όπως συμβαίνει με την περίπτωση Σκουρλέτη), ούτε οι προαναγγελίες απεργιών εκ μέρους κάποιων, απαξιωμένων ομολογουμένως στη συνείδηση της κοινωνίας, συνδικάτων (όπως με την περίπτωση της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ).

Πολλώ δε μάλλον, φαντάζει ακόμη περισσότερο αναπόφευκτη, αν λάβει κανείς υπόψη την ανθρωπογεωγραφία της σημερινής Βουλής, όπου η αξιωματική αντιπολίτευση επιτίθεται στην κυβέρνηση επειδή δεν προχωράει με ιδιαίτερη ζέση το εν λόγω ξεπούλημα. Είναι σαφές, όμως, πως ακόμη και στις πλέον σφοδρές δημόσιες αντιπαραθέσεις τους, τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο κι η ΝΔ έχουν και στο συγκεκριμένο ζήτημα κοινή συνισταμένη. Άλλωστε, ακόμη κι ο «αντάρτης» Πάνος Σκουρλέτης ήταν στο επίμαχο χθεσινό άρθρο του κάτι παραπάνω από σαφής: «Δεν είμαι οπαδός παρωχημένων αντιλήψεων που δεν αντιλαμβάνεται τις αλλαγές που έχουν συμβεί στην ευρωπαϊκή αγορά ενέργειας, της οποίας είμαστε αναπόσπαστο μέλος, ούτε υπερασπίζομαι μονοπωλιακές καταστάσεις και ξεπερασμένα μοντέλα περασμένων δεκαετιών».

Εκρηκτικό πάλι το κλίμα στα Βαλκάνια...


Του Σταύρου Τζίμα

Ηταν 10 Ιουλίου 1878, όταν στην πόλη Πριζρένη (του σημερινού Κοσόβου) συνήλθαν οι Αλβανοί ηγέτες των πέντε βιλαετίων της δυτικής Βαλκανικής για να διεκδικήσουν την αυτονομία τους, στο πλαίσιο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που είχε αρχίσει ήδη να εμφανίζει συμπτώματα αποσύνθεσης. Το 2014, 136 χρόνια μετά, σε μια κίνηση με ισχυρούς συμβολισμούς, πάλι στην Πριζρένη και στο ίδιο σπίτι που έγινε η ιστορική σύναξη επί Οθωμανών, τα κυβερνητικά συμβούλια της Αλβανίας, υπό τον Εντι Ράμα, και του Κοσόβου, υπό τον Χακίμ Θάτσι, πραγματοποίησαν κοινή συνεδρίαση. Το Κόσοβο είχε αποκτήσει ήδη την ανεξαρτησία του και αθόρυβα ερχόταν «εις σάρκαν μία» με τη μητέρα-πατρίδα.

Τώρα, μετά τους Κοσοβάρους, τα Τίρανα ανέλαβαν να φέρουν κοντά τους και τους Αλβανούς της FYROM, το άλλο, μεγάλο, μετά το Κόσοβο «αλύτρωτο» κομμάτι του έθνους. Τούτη η συνάντηση δεν έγινε στην Πριζρένη, αλλά στα Τίρανα. Ελάχιστοι φυσικά πίστεψαν τη δικαιολογία του Ράμα ότι έφερε εκεί τους ηγέτες των αλβανικών κομμάτων της ΠΓΔΜ γιατί «δεν μπορούσαν να συνομιλήσουν απευθείας μεταξύ τους». Απεναντίας εντάθηκαν οι ανησυχίες για τον «δάκτυλο του αλβανικού αλυτρωτισμού» που μετά το Κόσοβο «χαϊδεύει» τώρα στα Σκόπια το «κουμπί» το οποίο μπορεί να προκαλέσει εθνικιστική ανάφλεξη στην περιοχή. Οι συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί με την απουσία, πλέον, της αμερικανικής ισχύος και την αδυναμία των Ευρωπαίων να υποστηρίξουν τη μεταπολεμική τάξη πραγμάτων, όπως αυτή εγκαθιδρύθηκε μετά τον γιουγκοσλαβικό εμφύλιο, άνοιξαν τη συζήτηση, ανεπισήμως επί του παρόντος, και φούντωσαν σενάρια για επαναχάραξη του συνοριακού χάρτη.

Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

Έχουμε ήδη πάρει φωτιά και οι πολιτικοί μας χτενίζονται με... ευρωπαϊκές τσατσάρες!

Του Γιάννη Αθανασιάδη

(Το άρθρο γράφτηκε στις 27 Μαρτίου 2016)

Ζούμε σε μια ζοφερή περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας, η οποία έχει χαρακτηριστικά που συνδυάζουν, μέσα στο ίδιο το πεδίο εκδήλωσης τους, την πρωτόγονη βαρβαρότητα, με την τεχνολογικά εξελιγμένη και επιστημονικά σχεδιασμένη, διάλυση κρατών και εξόντωση ολόκληρων εθνών.

Είναι μια αποκαλυπτικού χαρακτήρα τερατογέννεση του ιμπεριαλισμού, που κανείς σύγχρονος προφήτης δεν μπορεί να προδιαγράψει την κατάληξη της.

Το διεθνές περιβάλλον

Ένας πλανήτης σφαγιάζεται από άκρη σε άκρη, με αποκεφαλισμούς, λιθοβολισμούς, κρεμάλες, σταυρώσεις, παλουκώματα, επιθέσεις αυτοκτονίας, μαζικές εκτελέσεις και συγχρόνως, με «χειρουργικούς» αεροπορικούς βομβαρδισμούς, έξυπνες βόμβες, θερμοβαρικές βόμβες, βόμβες διασποράς, ντρόουνς, αόρατα αεροπλάνα, ηλεκτρονικό πόλεμο, δορυφορικές κατοπτεύσεις και απασφαλισμένους διάσπαρτα πυραύλους με πυρηνικές γομώσεις!

Κράτη συγκροτημένα διαλύονται. Σύγχρονες πόλεις και υποδομές μετατρέπονται σε ερείπια. Λαοί που είχαν εξασφαλισμένο ένα υψηλό βιοτικό και μορφωτικό επίπεδο, γυρίζουν πίσω στον χρόνο, σε περιόδους βαρβαρότητας.

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

«Ήρθε η ώρα για νέες εδαφικές διαιρέσεις στα Βαλκάνια;»

Μάρτιος 25, 2017. 18:34

Οι εθνοτικές αντιπαλότητες στα Βαλκάνια, ξαναήρθαν στην επιφάνεια, αλλά τα προβλήματα είναι κατ’ ουσίαν πολιτικά και όχι εδαφικά.
Μήπως, όμως, αυτή η πολιτική αστάθεια που συνδέεται συχνά με εθνικές αντιπαλότητες, δηλώνει ότι η περιοχή έχει ανάγκη από νέα εδαφική λύση;

Ή από την άλλη, αυτό σημαίνει ότι το πρόβλημα είναι πολιτικό με την έννοια ότι υπάρχει διαρροή εγκεφάλων και δημογραφική παρακμή και οι χώρες έχουν αφεθεί στα χέρια οπορτουνιστών, ανόητων ή εγκληματιών, οι οποίοι δεν είναι πρόθυμοι ή δεν είναι σε θέση να προσφέρουν ένα ευρωπαϊκό μέλλον.

Είναι το δεύτερο: τα νέα σύνορα θα συντηρήσουν τους ίδιους ανθρώπους στις ίδιες κυβερνήσεις.

Γράφει ο Ρόμπερτ Ώστιν (Robert Austin)- καθηγητής ιστορίας και πολιτικής της Κεντρικής Ευρώπης και των Βαλκανίων του Πανεπιστημίου του Τορόντο ( από pamfleti.com)
Όχι πολύ καιρό πριν, ρώτησα έναν συνάδελφο στα Τίρανα, γιατί τα Βαλκάνια δεν είναι στο κέντρο των ειδήσεων. 
Δήλωσε ότι «δεν κάνουμε τίποτε καλό για να προσελκύσουμε την προσοχή. Αλλά, από την άλλη πλευρά δεν κάνουμε και κανένα κακό». 
Ωστόσο, το 2017, φαίνεται ότι η κακή είδηση έχει πλησιάσει. Κάποιοι μάλιστα, αναφέρουν ότι η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη.
Ευτυχώς, οι εθνοτικές αιματοχυσίες της δεκαετίας του 1990 είναι παρελθόν, παρόλο που η κατάσταση, σήμερα, εξακολουθεί να είναι τεταμένη.
Οι κυβερνητικές κρίσεις και η οικονομική στασιμότητα είναι παρούσες σε πολλές χώρες και η αναγκαία περιφερειακή συνεργασία έχει τεθεί κάτω από την αναζωπύρωση του εθνικισμού. Οι νέοι αντιμετωπίζουν μία επιλογή: την ανεργία ή τη μετανάστευση.

Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

Η τώρα ή ποτέ...



[Από το τετράδιο του αείμνηστου Δασκάλου μου...κάπου εκεί στην Ήπειρο]

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ !!!

Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

Αύριο ποιοι θα έχουν σπίτια και περιουσίες στην Ελλάδα;...


Του Δημήτρη Τσιμούρα 

Αύριο λοιπόν ποιοι θα έχουν σπίτια και περιουσίες στην Ελλάδα; Ένα ερώτημα που σε καμιά περίπτωση οι εκπρόσωποι των δανειστών στη χώρα μας, κυβέρνηση και μνημονιακή αντιπολίτευση, για ευνόητους λόγους όχι μόνο δεν θα ήθελαν να πάρει διαστάσεις αλλά δεν θα ήθελαν καν να τεθεί. Όμως, παρόλο που στην ουσία το ερώτημα δεν τίθεται είναι υπαρκτό και αμείλικτο. Έτσι, κι ενώ ο κλοιός καθημερινά σφίγγει γύρω απ’ τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων, αυτοί αλλού προσπαθούν να στρέψουν την προσοχή μας. Στήνουν… «καυγάδες», μεγεθύνουν θέματα που δεν μας αφορούν άμεσα, δίνουν υποσχέσεις για το… μέλλον!...


Πότε με τα ψέματα, πότε με τη μισή αλήθεια, πότε μ’ άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε, σκιάζουν το δρόμο που μας υποχρεώνουν, ως… σωτήρες, να βαδίζουμε, για να μην έχουμε την αίσθηση πού μας οδηγεί, για να μην μπορούμε να δούμε την άλλη άκρη του τούνελ! Μας λένε ψέματα ότι τάχα πέρασαν τα δύσκολα, ότι… περάσαμε τον κάβο, για να μας κρατήσουν καθηλωμένους σε αναμονή. Κατασκευασμένες ελπίδες και προσμονές, πάντα φυσικά στα πλαίσια της μνημονιακής τους… «νομιμότητας», την οποία όλοι αυτοί, ασχέτως με το τι έλεγαν πριν, μας την προβάλουν ως τη μοναδική «λύση»! 

Είναι γεγονός ότι η πλεκτάνη που έχουν στήσει στον ελληνικό λαό υφαίνεται με αριστοτεχνικό τρόπο, με τους… κατάλληλους εξουσιολάγνους οσφυοκάμπτες πολιτικούς να συνωστίζονται γι αυτό! Όμως, όσα εφευρήματα κι αν παραθέσουν, δημιουργώντας ψεύτικες προσμονές, η ίδια η πραγματικότητα δεν αφήνει κανένα περιθώριο για το πού οδηγούμαστε. Αρκούν και μόνο τα δικά τους επίσημα στοιχεία για να το αποκαλύψουν. Η ανεργία ξεπερνά το 23%, ενώ το 40% του πληθυσμού δεν έχει πρόσβαση σε τροφή και θέρμανση. (ΕΛΣΤΑΤ). Πάνω από 4.100.000 φορολογούμενοι έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη στο Δημόσιο, τα οποία ξεπερνούν τα 95 δις ευρώ και αυξάνουν με ρυθμό που ξεπερνά κατά πολύ το 1 δις ευρώ τον μήνα! (Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων) [1] 

Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

ΠΑΤΡΙΩΤΗ ΕΤΟΙΜΑΣΟΥ ΝΑ ΣΕ ΣΦΙΞΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΤΑ CAPITAL CONTROLS...


Με σχετικό δελτίο τύπου που εξέδωσε η ΕΚΤ μας ενημέρωσε πως οι Ελληνικές τράπεζες αυξήσανε την ρευστότητα τους από τον μηχανισμό ELA κατά 400 εκατομμύρια...Ητοι σημαίνει πως αδειάσανε τα ταμεία των τραπεζών από ρευστό και πως η επιβολή πιο αυστηρών όρων στα capital controls είναι θέμα χρόνου..Το κούρεμα καταθέσεων θα είναι το πιο αισιόδοξο σενάριο που θα δούμε το επόμενο διάστημα..ετοιμαστείτε για το μεγάλο bail in πατριώτες...

δείτε και το σχετικό δελτίο τύπου της ΕΚΤ:

"23/03/2017 - Παροχή έκτακτης ενίσχυσης σε ρευστότητα προς τις ελληνικές τράπεζες (ELA)
Στις 22 Μαρτίου 2017 το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ δεν διατύπωσε αντίρρηση στον καθορισμό του ανώτατου ορίου παροχής έκτακτης ενίσχυσης σε ρευστότητα (ELA) προς τις ελληνικές τράπεζες στο ποσό των 46,6 δισεκ. ευρώ έως και την Τετάρτη 5 Απριλίου 2017, μετά από αίτημα της Τράπεζας της Ελλάδος.

Η Ελλάδα και ένας νέος βαλκανικός άξονας

Του Σωτήρη Δημόπουλου

Η Ελλάδα βρίσκεται ενώπιον κρίσιμων επιλογών στην βαλκανική της πολιτική, που μπορούν είτε να την ισχυροποιήσουν, μέσω μιας νέας βαλκανικής συμμαχίας έναντι του νεο-οθωμανικού επεκτατισμού, είτε να την μεταβάλουν σε ευάλωτο στόχο, ταυτοχρόνως, του τουρκο-αλβανικού και του σλαβικού αναθεωρητισμού. 

Οι, έως τώρα, κινήσεις εκ μέρους της Αθήνας δείχνουν την απουσία μιας μακρόπνοης στρατηγικής, με βάση τα νέα δεδομένα. Αντιθέτως, εκδηλώνεται με ολοένα και μεγαλύτερη ένταση, και χωρίς αντίλογο από την αντιπολίτευση, η μια και μοναδική οδός «σωτηρίας»: η απόλυτη ταύτιση με τα, εικαζόμενα ως, συμφέροντα των ΗΠΑ, ώστε μέσω της εκδούλευσης να προφυλαχθεί η πολλαπλώς απειλούμενη εθνική μας κυριαρχία.

Ως γνωστόν, οι γεωπολιτικές «τεκτονικές» πλάκες καθώς μετακινούνται, ενεργοποιούν στα σημεία τριβής τους ιστορικά ρήγματα, που ως συνέπεια έχουν την εκδήλωση επαναληπτικών συγκρούσεων. Ένα τέτοιο «σημείο» είναι τα Βαλκάνια. Η κατάρρευση του σοσιαλιστικού στρατοπέδου είχε επιτρέψει την άμεση διείσδυση των ευρωατλαντικού παράγοντα σ’ όλη την βαλκανική ενδοχώρα. Κύριος στόχος της «νέας τάξης πραγμάτων» υπήρξε η δημιουργία μικρών και αδύναμων κρατών, ελεγχόμενων από τα ισχυρά δυτικά συμφέροντα, με παράλληλη εξάλειψη της όποιας ρωσικής παρουσίας. Όπως σύντομα αποδείχθηκε, οι ανησυχίες όσων σχεδίαζαν την νέα Ευρώπη για τη «ρωσική απειλή» ήταν εύλογες, παρά το ότι όταν ξεκινούσαν την εφαρμογή των σχεδίων τους, η Ρωσία του Γιέλτσιν τρέκλιζε τόσο, όσο και ο τότε πρόεδρός της. Γιατί το εσωτερικό δυναμικό της αυτοκρατορίας παρέμενε πάντα ζωντανό και ανέμενε αυτόν που θα έθετε και πάλι τη μηχανή σε λειτουργία. Όπερ και εγένετο! Μάλιστα, η ραγδαία δυτική επέλαση επιτάχυνε τις εξελίξεις στη ρωσική πολιτική σκηνή, καθώς ο εγωισμός της κρατικής ρωσικής ελίτ «πληγώθηκε» από την επονείδιστη αδυναμία της χώρας να αντιταχθεί στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Ρωσία και Τουρκία «κάνουν παιχνίδι» στα Βαλκάνια...


Του Ivan Krastev

Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ είχε πει κάποτε πως τα Βαλκάνια παράγουν περισσότερη ιστορία από αυτήν που μπορούν να καταναλώσουν. Μήπως όμως παράγουν περισσότερη ιστορία απ’ όση μπορεί να καταναλώσει η Ευρώπη;

Στα Βαλκάνια ήταν που τη δεκαετία του 1990 διαμορφώθηκε η μεταψυχροπολεμική τάξη στον τομέα της ασφάλειας της Ευρώπης. Η αιματηρή διάλυση της Γιουγκοσλαβίας έπεισε τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον να προχωρήσει με την επέκταση προς ανατολάς του ΝΑΤΟ. Ο φόβος της εθνικιστικής μετάστασης έπεισε επίσης τους Ευρωπαίους ηγέτες τότε να προχωρήσουν με τη διεύρυνση της ΕΕ.

Σήμερα, υπάρχει αυξανόμενη πιθανότητα πως τα Βαλκάνια θα είναι εκεί που το μεταψυχροπολεμικό σύστημα της Ευρώπης θα αντιμετωπίσει τη δραματικότερη πρόκληση. Ως εκ τούτου, δεν θα πρέπει να εκπλήσσει το γεγονός πως η περιοχή βρέθηκε στην ατζέντα της Συνόδου της ΕΕ την περασμένη εβδομάδα. Όμως, αν και η αντίδραση της ΕΕ είναι έγκαιρη, ωστόσο είναι και αδύναμη.

Η ανακοίνωση πως η πόρτα για το μπλοκ παραμένει ανοικτή για τις χώρες της περιοχής μάλλον δεν σημαίνει και πολλά. Όπως λέει και ένα δημοφιλές ανέκδοτο, η διαφορά μεταξύ των αισιόδοξων και των απαισιόδοξων στα Βαλκάνια σε ό,τι αφορά την ευρωπαϊκή ενοποίηση είναι πως οι αισιόδοξοι πιστεύουν ότι η Τουρκία θα γίνει μέλος της ΕΕ κατά τη διάρκεια της αλβανικής προεδρίας, ενώ οι απαισιόδοξοι περιμένουν πως η Αλβανία θα ενταχθεί κατά την τουρκική προεδρία.

Πέρα από τον άλογο τρόμο...

Του Γιώργου Π. Τριανταφυλλόπουλου


Πηγή:http://eparistera.blogspot.gr/2017/03/blog-post.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed:+Eparistera+(eparistera)

Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

Γιουγκοσλαβικά υστερόγραφα


Γράφει ο Γιώργος Καπόπουλος 

Η ακυβερνησία στην ΠΓΔΜ με τον πρόεδρο να θεωρεί υπαρξιακή απειλή για τη χώρα την επέκταση της επίσημης χρήσης της αλβανικής γλώσσας, αλλά και την εκλογή Αλβανού ως προέδρου της Βουλής, εκπλήσσει μόνον για την έκπληξη όσων εκπλήττονται.

Από την εποχή της ένοπλης αλβανικής εξέγερσης την άνοιξη του 2001 στο Τέτοβο και τη Συμφωνία της Οχρίδας τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς, είναι ζήτημα χρόνου η σταδιακή μετατροπή της χώρας σε Διζωνική Συνομοσπονδία ή στη διχοτόμησή της: Ο,τι νομιμοποιήθηκε με την επέμβαση του ΝΑΤΟ στο Κόσοβο, η χειραφέτηση των Αλβανών δεν μπορεί να αποτραπεί στη βορειοδυτική περιοχή της ΠΓΔΜ.

Αυτό που διακυβεύεται δεν είναι η μετατροπή της ΠΓΔΜ σε Βοσνία ή η διάλυσή της, αλλά συνολικά η εύθραυστη σταθερότητα στο σύνολο της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

Στο όνομα ποιων αρχών και ποιας πολιτικής ορθότητας θα μπορέσει η Διεθνής Κοινότητα, το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε., να αρνηθεί στους Σέρβους της Βοσνίας τη σταδιακή χειραφέτηση που προσφέρει στους Αλβανούς της ΠΓΔΜ, και στη συνέχεια στο όνομα ποιων αρχών το Βελιγράδι θα αρνηθεί ανάλογη πορεία στους Αλβανούς της Νοτιοδυτικής Σερβίας και τους Ούγγρους της Βοϊβοντίνας;

Το Κόσοβο «ρίχνει λάδι στη φωτιά» – Μετατρέπει τις δυνάμεις ασφαλείας σε εθνικό στρατό...


Περιοχή πολύπαθη και επιρρεπής στις εθνοτικές εντάσεις, τα Βαλκάνια δείχνουν πλέον να επιστρέφουν σε τροχιά αλληλοσπαραγμού, με τα σημάδια της ανάφλεξης να φαντάζουν σήμερα πιο ανησυχητικά από ό,τι κάθε άλλη φορά τα τελευταία περίπου 16 χρόνια, από το 2001 δηλαδή και μετά (με εξαίρεση ίσως το επίσης επεισοδιακό, λόγω Κοσόβου, 2008).
Η «αλβανική» κυβέρνηση του Κοσόβου προωθεί νομοσχέδιο για τη μετατροπή των δυνάμεων ασφαλείας της χώρας σε κανονικό εθνικό στρατό.

Πηγή πρόσθετης ανησυχίας σήμερα, η διάθεση που εμφανίζουν οι πρωταγωνιστές των εξελίξεων όχι να ρίξουν τους τόνους, αλλά να τραβήξουν το σκοινί στα άκρα, ρισκάροντας συγκρούσεις με αβέβαιη έκβαση. Οι αλβανικές ηγεσίες σε Τίρανα και Πρίστινα (Κόσοβο) επιχειρούν «ανοίγματα» σε ξένα «χωράφια», στο εσωτερικό της ΠΓΔΜ αλλά και της Σερβίας, προκαλώντας την έντονη αντίδραση Σλάβων και Σέρβων (αλλά και Ρώσων), που σπεύδουν από την πλευρά τους να ανταποδώσουν με το ίδιο νόμισμα. Οι μεν Σέρβοι καταγγέλλουν σχέδια περί «Μεγάλης Αλβανίας». Οι δε Αλβανοί σχέδια περί «Μεγάλης Σερβίας». Μεταξύ τους, το χάσμα δείχνει να μεγαλώνει.

Το στρατηγικό λάθος του ΣΥΡΙΖΑ


Του Απόστολου Διαμαντή

Τα χαρτιά πάνω στο τραπέζι άνοιξαν. Οι δανειστές θέλουν την Ελλάδα στο ευρώ και ο Τσίπρας θέλει να παραμείνει και άλλους μήνες στην εξουσία. Και κάνει μια μεγάλη τακτική υποχώρηση και συμφωνεί στις απαιτήσεις των δανειστών. Και συμφωνεί.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται το στρατηγικό του λάθος και το αδιέξοδο αυτής της επιλογής. Διότι, όταν ο Τσίπρας αποδέχεται το συγκεκριμένο πακέτο μέτρων, μαζί με τη λογική των πλεονασμάτων και των μέτρων για το χρέος, δεν κάνει τακτική υποχώρηση, αλλά στρατηγική. Δεν πρόκειται δηλαδή για κάποιο τακτικό ελιγμό, ενόψει κάποιου στρατηγικού στόχου, αλλά για αλλαγή του στρατηγικού στόχου: από το τέλος των μνημονίων, την ανάκτηση της κυριαρχίας και το δίκαιο κράτος, περάσαμε στην στρατηγική διατήρησης της εξουσίας, άνευ όρων. Πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικές στρατηγικές.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το λάθος. Η στρατηγική διατήρησης της εξουσίας που έχει επιλεγεί, δεν μπορεί να υλοποιηθεί. Διότι απαιτεί προϋποθέσεις που ο Συριζα δεν έχει. Απαιτεί τον πλήρη έλεγχο του κράτους και την απόλυτη πολιτική και ιδεολογική ηγεμονία. Τίποτα από τα δύο δεν ισχύει. Το κράτος παραμένει υπό τον πλήρη σχεδόν έλεγχο των δανειστών, εφόσον η Ελλάδα έχει, λόγω πτώχευσης, παραδώσει την εθνική της κυριαρχία- η Βουλή λειτουργεί τυπικά, η κυβέρνηση δεν ασκεί δημοσιονομικό έλεγχο, η δημόσια περιουσία ελέγχεται από το Υπερταμείο των δανειστών και οι τράπεζες πέρασαν σε χέρια διεθνών funds.  Οι μόνοι κρατικοί θεσμοί που ακόμη έχουν αυτονομία είναι η δικαστική εξουσία, ο στρατός και η εκκλησία. Αλλά και οι 3 αυτοί θεσμοί δεν ελέγχονται από τον Συριζα.